Usztywniacze szyi

Usztywniacze szyi stabilizują kręgosłup szyjny po operacji szyi, urazie szyi lub jako alternatywa wobec operacji. Jest to rodzaj usztywniaczy kręgosłupa, które najczęściej widzi się u innych ludzi. Istnieje kilka ich rodzajów, m.in.:
  • miękki kołnierz – elastyczny usztywniacz umieszczany wokół szyi. Najczęściej jest stosowany po noszeniu sztywniejszego kołnierza, który założono na czas podstawowego wygojenia się urazu. Miękki kołnierz stosowany jest przejściowo, do chwili, gdy nie będzie już konieczna żadna podpora.
  • kołnierz Philadelphia – sztywniejszy kołnierz z przednimi i tylnymi elementami przymocowywanymi na rzepy znajdujące się z boków. Na ogół nosi się go przez 24 godziny na dobę, aż lekarz poleci jego zdjęcie. Kołnierz ten jest stosowany w takich stanach, jak względnie stabilne złamanie szyi, operacja zespolenia kręgów szyjnych lub uraz przeciążeniowy szyi. Podobnym typem jest kołnierz Miami.
  • mostkowo-potyliczno-żuchwowe urządzenie unieruchamiające (SOMI) – usztywniacz ortopedyczny utrzymujący szyję w prostej linii z kręgosłupem. Zapewnia sztywne wsparcie uszkodzonej szyi i uniemożliwia obracanie głowy. Podczas noszenia tego urządzenia nie można zginać szyi ani kręcić nią. Ograniczenie ruchu pomaga mięśniom i kościom w wygojeniu się po urazie lub operacji.
  • wyciąg za czaszkę typu „halo” – urządzenie usztywniające stosowane w celu unieruchomienia głowy i szyi. Jest to najsztywniejszy z usztywniaczy kręgosłupa i szyi. Stosuje się go wyłącznie po złożonych operacjach kręgosłupa szyjnego lub u osób z niestabilnym złamaniem szyi. Wygląda mniej więcej tak, jak sugeruje jego nazwa („halo” jest angielskim wyrazem oznaczającym aureolę). Składa się z metalowego pierścienia (przypominającego aureolę) ułożonego wokół głowy, przymocowanego do czaszki czterema metalowymi trzpieniami. Pierścień jest również przymocowany czterema prętami do kamizelki noszonej na klatce piersiowej, podtrzymującej ciężar urządzenia. Wyciąg nosi się przez 24 godziny na dobę do wygojenia urazu kręgosłupa.